Yəqin sizdə də belədir: bir insan dünyasını dəyişdikdə o insandan ötrü adama qəribə bir darıxmaq hissi gəlir. O hiss ondan ötrü yaranır ki, biz bir daha o insanı görməyəcəyik. Köçüb gedən şəxs valideyndirsə, onunla bir daha zarafatlaşa, hətta sözləşə bilməyəcəksən, qonşundursai, onunla bir daha salamlaşa bilməyəcəksən, yox, ölüb gedən dostdursa bilirsən ki, onunla daha heç vaxt nə bir süfrədə otura, nə də yeri gələndə dərdləşə bilməyəcəksən. Adamı məhv edən də elə budur… “daha”, “heç vaxt”, “əbədi”, “əlvida” kimi sözlərdir… İnsanı dəniztək boşluğa atıb, bu sözlərdə boğulmağa məhkum edir sanki. Sizə qəribə gələ bilər, amma Xalid Hüseyninin “Min möhtəşəm günəş” əsərində Feyzulla baba obrazının ölümü belə məni təsirləndirmişdi. Müəllif o hissi oxucuya o qədər gözəl ötürüb ki, məncə, o hissi yaşamadan qarşı tərəfə sözlərlə heç bir zaman ötürə bilmərsən.
Dünəndən hər kəs sosial şəbəkələrdə “Tut ağacı” mahnısını dayanmadan paylaşır. Bu mahnını paylaşmaqda elə “bir daha”, “heç vaxt” sözlərindən irəli gəlir. Bəli, Aygün artıq heç vaxt öz titrək, qan donduracaq, qulaqlarımızın pasını atacaq, iliyimizə kimi işləyəcək mahnılarını oxuya bilməyəcək. Sözüm “biz sənət göstəririk, deyə açıq-saçıq geyinməliyik deyən” məşhurlaradır..Aygün fonoqrama ilə oxumağı sevmədi. Hər zaman sənətini canlı göstərməyi üstün tutdu. Soyunmadı, qalmaqala bir o qədər qoşulmadı. Tonlarla üzərinə makyaj çəkmədi, ağarmış saçlarına belə sığal çəkməyi sevmədi. Elə hər zaman yaratdığı kişi obrazıyla sənət göstərib xalqın sevimlisinə çevrildi, əsl incəsənət göstərdi, əbədiyyən yaddaşlarda qaldı.
İnanmıram ki, onun “Tut ağacı” mahnısına qulaq asanlar, klipinə baxanlar uşaqlığına qayıdıb, kədərlənməsin.
Təəssüf ki, Aygünü də, onun etdiklərini də artıq keçmiş zamanda işlətməli olacağıq. Yaradacılığına uzun müddət ara verən sənətçi, bir neçə gün öncə son dəfə dinləyəcisinin qarşısına çıxıb, son dəfə sənət göstərdi. Məncə o hər şeydən xəbərdar idi.Gedərayaq sadəcə bizlərin niskilini azaltmaq üçün bunu etdi.
Aygün Bəylər Azərbaycan mədəniyyətinə elə bir tut ağacı əkdi ki, 100 il sonra da millətimiz həmin ağacın altına yığışıb, ağacdan düşən “xar” tutun barlarını toplaya biləcək və ” qalanı xatirədir” deyəcək!
Əlvida sənətkar!
AYSEL OĞUZ
DİQQƏT! Şikayət və təklifləriniz, gördüyünüz və eşitdiyiniz hər hansı bir maraqlı məlumatı bu nömrəyə göndərin: 0 55 4 61 71 21 WHATSAPP
